mój ulubiony cytat

„Wszystko jest możliwe. Niemożliwe wymaga po prostu więcej czasu.” Dan Brown

wtorek, 7 października 2014

Portret

Edek tak trochę inaczej...
 

Co myślicie o portretach dzieci w bardziej tajemniczym wydaniu, może trochę nostalgicznym?
Pierwszy raz taki zrobiłam, ale wydaje mi się ciekawy, inny niż zwykle :)

19 komentarzy:

  1. Heniu, jet cudny! Uwielbiam takie zdjęcia. Tego typu portrety ruszają szare komórki. Patrząc na to zdjęcie od razu zaczęłam je interpretować...zastanawiam się czy Edzio jest smutny, może zamyślony? Możliwe, że czegoś się przestraszył. Zaczynam myśleć nad przyczyną...wyobraźnia działa na najwyższych obrotach.
    Bardzo mi się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo ciekawy. Jakby chciał zacząć płakać. Wyszło super :)

    OdpowiedzUsuń
  3. I love all your pictures and also this one.Your son is a natural model! xxx

    OdpowiedzUsuń
  4. Fantastyczny, ach gdybym ja tak umiala czarowac, piekny kadr, cudowny :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Tajemniczy, trudno odgadnąć co też jego oczy mogły zobaczyć

    OdpowiedzUsuń
  6. Osiągnęłaś efekt zadumania. Zupełnie inny, ale intrygujący na pewno :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Cóż mogę powiedzieć po prostu CUDO!

    OdpowiedzUsuń
  8. I cóż ja mogę napisać - tylko jedno - tajemniczo cudny.Buziaki dla Was !

    OdpowiedzUsuń
  9. Wygląda cudownie, rewelacyjne zdjęcie :-)

    OdpowiedzUsuń
  10. Piękne zdjęcie. Napatrzeć się nie mogę! ;)

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo ciekawe i piękne zdjęcie. Jak wiesz, Gabi jest typem wierciocha, więc tym bardziej zazdroszczę takich zdjęć portretowych!

    OdpowiedzUsuń
  12. Jest przesłodki,ale smutny czy zadumany?

    OdpowiedzUsuń
  13. kiedyś Julce robiłam zdjęcia jak oglądała bajkę ,teraz by mnie odganiała,szkoda że dzieci tak szybko rosną :)

    OdpowiedzUsuń